Ποια άποψη έχουν οι Οργανώσεις Παραγωγών για τη λειτουργία τους;

To 2017 υλοποιήθηκε μελέτη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις Οργανώσεις Παραγωγών και τις δραστηριότητές τους στους τομείς ελαιολάδου, βόειου κρέατος και αροτραίων καλλιεργειών. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 226 Οργανώσεις Παραγωγών (ΟΠ) και Ενώσεις Οργανώσεων Παραγωγών (ΕΟΠ) από 20 Κράτη Μέλη (ΚΜ) της ΕΕ.

Για να γίνουν κατανοητά τα αποτελέσματα της μελέτης διευκρινίζεται ότι με τον όρο  Οργάνωση Παραγωγών (αναγνωρισμένη ή μη)  νοείται οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο έχει τη μορφή συλλογικού -πολυμετοχικού σχήματος στο οποίο συμμετέχουν παραγωγοί.

Τι έδειξε  και ανέδειξε η μελέτη -έρευνα ;

Η απογραφή που έγινε στο πλαίσιο αυτής της μελέτης κατέγραψε συνολικά 3.900 Οργανώσεις Παραγωγών και Ενώσεις Οργανώσεων Παραγωγών στους τρεις τομείς (ελαιολάδου, βόειου κρέατος και αροτραίων καλλιεργειών) με τον κύριο όγκο αυτών να εντοπίζονται στην Ισπανία και στην Πολωνία. Από το σύνολο αυτό μόλις 619 είναι αναγνωρισμένες Οργανώσεις Παραγωγών, εκ των οποίων 252 δραστηριοποιούνται στον τομέα του ελαιολάδου, 178 στον τομέα του βόειου κρέατος και 189 στον τομέα των αροτραίων καλλιεργειών. Οι υπόλοιπες (≈3.200) δεν είναι αναγνωρισμένες ούτε ως Οργανώσεις Παραγωγών ούτε ως Ενώσεις Οργανώσεων Παραγωγών.
Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το κύριο κίνητρο για τη δημιουργία μιας οργάνωσης παραγωγών είναι η ενίσχυση της θέσης τους στην αγορά, λόγω της πρόσβασης μεγαλύτερου όγκου παραγωγής, και της αύξησης της διαπραγματευτικής τους δύναμης έναντι αγοραστών-καταναλωτών και προμηθευτών. Άλλοι παράγοντες που καταγράφτηκαν ήταν η μείωση του κόστους παραγωγής και η πρόσβαση στην κατάρτιση και στη χρηματοδότηση.

Τα σημαντικότερα οφέλη για τους παραγωγούς από τη συμμετοχή τους σε τέτοια συλλογικά σχήματα είναι :

• Η σταθεροποίηση των τιμών
• Το μειωμένο κόστος και οικονομίες κλίμακας
• Η σταθεροποίηση του εισοδήματος τους και η ασφάλεια των πληρωμών τους
•  Η βελτιωμένη πρόσβαση στην αγορά

Όσον αφορά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η δημιουργία μιας οργάνωσης παραγωγών,  το 40% των ΟΠ αναφέρουν ως κυριότερα εμπόδια την :

• έλλειψη υποστήριξης από αρμόδιες κρατικές/περιφερειακές υπηρεσίες
• απουσία υποστήριξης από οργανισμούς & δομές του κάθε τομέα
•  έλλειψη καλών παραδειγμάτων από συλλογικά σχήματα σε κάθε τομέα.

Επιπλέον το 25% περίπου των ΟΠ αναφέρουν ότι θα πρέπει να ξεπεραστούν και άλλες δυσκολίες εξίσου σημαντικές όπως

• Τα διαφορετικά ενδιαφέροντα (και προσδοκίες) που έχουν μεταξύ τους οι παραγωγοί
• Η έλλειψη αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των παραγωγών
• Η απροθυμία των παραγωγών να εγκαταλείψουν την ανεξαρτησία τους (απευθείας  πώληση σε αγοραστές)  για να ενταχθούν σε  διαφορετικό οικονομικό σχήμα.

  Η μελέτη ανέδειξε και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Οργανώσεις Παραγωγών κατά τη λειτουργία τους, οι κυριότερες των οποίων είναι:

• Η μικρή διαπραγματευτική δύναμη που έχουν έναντι αγοραστών και προμηθευτών
• Η περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση
• Η ανομοιογενής παραγωγή των μελών (σε όρους ποιοτικών προδιαγραφών)
• Τα διαφοροποιημένα ενδιαφέροντα των μελών
• Ο διαφορετικός βαθμός δέσμευσης των μελών στην επίτευξη των στόχων της ΟΠ
• Η έλλειψη ενδιαφέροντος για συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων
• Η εύρεση κατάλληλα καταρτισμένων και έμπειρων managers

Η μελέτη εντόπισε ότι εκτός από οικονομικούς και πληροφοριακούς περιορισμούς, η ετερογένεια των μελών (π.χ. όσον αφορά το μέγεθος της εκμετάλλευσης, την ποιότητα των προϊόντων και την επιχειρηματική συμπεριφορά κ.λπ.) μπορεί να αποτελέσει σημαντική πρόκληση για την αποτελεσματικότητα των δραστηριοτήτων των Οργανώσεων Παραγωγών.

Πηγή: omadesparagogon.gr